Gisteren is ons N voor de 3de keer naar de zwemschool geweest. Meer en meer ben ik er van overtuigd dat dit een zeer goede beslissing was, want ze doet dat allemaal zeer goed. Ze heeft al vriendjes gemaakt en het vertrouwen met de juf is top. Zonder te wenen neemt ze afscheid van de mama en gaat ze naar haar klasje. Geweldig toch!
Auteursarchief:
Zwemmer de zwem
Vandaag was het dan zover … eindelijk is ons N naar haar eerste zwemles geweest! En leuk dat ze dat vond! Lachen, spelen en leren, ik ben nog nooit zo trots geweest op mijn dochter. Geen één keer heeft ze een traantje gelaten, zelfs niet toen ze even kopje onder ging. Ze was steendood en viel onmiddellijk in slaap in de auto totdat we zijn thuisgekomen. Hop naar de volgende les!!
Zwemmen
Al enige tijd vraagt ons N om te mogen gaan zwemmen met een meester. Ze heeft namelijk een vriendinnetje dat dat ook doet. Als mama vind ik het zeer belangrijk dat ons N een sport beoefent, maar ik wilde ze nooit echt overbelasten aangezien zij op donderdag school heeft tot 17uur en vrijdag tot 16uur en om er dan nog iets bij te doen zou het te veel kunnen worden voor haar. Ik ben dan eens beginnen rondvragen en op zaterdagmorgen is het zwemles voor de “golfinhos” (dolfijntjes = groep van 3 tot 6jaar). Morgen heeft ze een proefles en als ze het écht graag doet dan zal ik ze maar inschrijven. Ik ben eens benieuwd.
Gaatjes in de oortjes
Sinds 29 december 2011 heeft ons N gaatjes in haar oortjes. Ze heeft dat allemaal zeer goed laten doen, maar natuurlijk vielen er traantjes na het eerste gaatje. Sindsdien laat ze aan iedereen die het maar zien wilt haar nieuwe oorbelletjes (gouden hartjes). Zo fier als een gieter dat ze is. Elke dag draait ze met haar oorbelletjes zodat deze niet vast beginnen te geraken, en dan nadien moeten de oorbellen van de mama er ook aangeloven. Stel u voor dat na al die jaren de oorbellen van mama ook vast beginnen te geraken 
haha!!
2de trimester
Met het begin van het nieuwe jaar is dan ook de school voor ons N begonnen. Vandaag de eerste schooldag van het nieuwe jaar aka 2de schooltrimester. Ze stond vol ongeduld al een half uur aan de deur te wachten totdat we vertrokken. Ze wilde zo graag haar nieuwe jas (cadeautje van haar peter) en haar nieuwe konijnenmuts (cadeautje van papa) laten zien aan haar vriendjes op school. Eindelijk aangekomen op school wilde ze vooral rustig binnen gaan in de klas en haar nieuwe spulletjes laten zien, maar haar vriendjes verpletterde haar met kusjes en knuffeltjes, pas nadien kon ze fier alles laten zien. Wat is het toch fijn om te zien dat je dochter geliefd is in de klas!!
Oud jaar achter de rug, nieuw jaar voor de boeg.
Het oude jaar heeft me heel veel geleerd. Het heeft me zelfs mijn ogen doen opendoen. Ik kan gerust zeggen dat ik zeer hard op mijn beide voeten ben gevallen. Het oude jaar was voor mij een “realitycheck”. Vele mensen met vele beloften en weinig resultaten. Het oude jaar is er eentje om te vergeten. Veel verdriet, veel gemis, veel pijn, vele tranen, veel verloren, eenzaamheid alom, maar af en toe ook gezinsgeluk.
Het nieuwe jaar zal er hopelijk een beetje beter uitzien. Hopelijk een nieuw begin van alles. Nieuwe ontmoetingen?, nieuwe profisionele uitdagingen?, nieuwe uitbreidingen?. Laten we vooral maar eerst hopen op gezondheid, geluk en vrede onder ons.
De eerste schooldag
Hier in Portugal beginnen de scholen pas half september en dat wilde zeggen dat ons N op 15 september haar eerste schooldag had in de kleuterschool. Voor haar de grote school, want naar de kleine school (creche) wilde ze niet meer gaan. Ah nee, grote meisjes gaan naar de grote school! Zoals verwacht vloeiden de traantjes bij ons N hevig, maar waren ze snel gedroogd. Alles was nieuw: een nieuwe school, een nieuwe juf en juffenhelpster, nieuwe kindjes, … . Toen ik ze om 15.30u ging afhalen was ze zo blij want ze vond haar nieuwe grote school zeer fijn. Sinds gisteren heeft ze niet meer gehuild en weet ik dat ons N gelukkig is, nu alleen nog afwachten wat de juf gaat zijn in de loop van het jaar.
Een nieuw mijlpaal
Al een hele tijd zei ik dat het tijd werd voor ons N om in haar eigen kamertje te gaan slapen, maar helaas kwam dat er nooit van. Toen ik vorig jaar in November terug naar Portugal keerde met haar, was ik onmiddellijk begonnen met haar kamer te schilderen. Een hele week heb ik gezwoegd om dat af te werken. Omdat ik met verschillende kleuren werkte en het weer niet zo goed meezat om te drogen heeft dat heel lang geduurd, maar het eindresultaat mocht er best wel wezen. Ik was zeer fier op mezelf dat ik dat helemaal alleen gedaan had! Toen de kamer geschilderd was wilde ik ons N in haar kamer leggen, maar zoals enkelen onder jullie weten, ben ik een bangerik, want ons N haar kamer ligt namelijk vlak aan de buitendeur van het terras en is mijn kamer boven en ver weg van haar. Om die reden stelde ik dat even uit totdat L hier was. Met Pasen hadden we dan eindelijk geprobeerd door haar kleine bed om te bouwen tot een groot bed. Helaas lukte het ons niet om haar in haar kamer te slapen. Dan maar terug van nul beginnen. Deze zomer was ik het letterlijk beu dat ons N nog steeds in mijn kamer sliep en heb ik gisteren dan eindelijk de moed gevonden om haar kleine bed in haar kamer te plaatsen. Gisterenavond is ze dan eindelijk in haar bedje in haar kamer gaan slapen. Het was niet gemakkelijk, maar ze is uiteindelijk wel zeer flink geweest en om 9uur deze morgen stond ze in mijn kamer om te zeggen dat ze heel flink is geweest maar dat het nu tijd was om op te staan.
Missie geslaagd dus! Volhouden N!
Emigranten
Portugal staat bekend om zijn emigranten. Dat zijn in dit geval portugezen die naar het buitenland zijn geëmigreerd om daar een betere toekomst te zoeken en te bieden aan hun gezin. Velen komen pas terug naar Portugal als ze gepensioneerd zijn en hun oude dag rustig willen verderzetten hier.
Elk jaar zijn er 2 grote periodes waar de emigranten naar Portugal terugkeren om vakantie te nemen en dat is de maand augustus en de maand december. Augustus is hier dan officieel gekend als de maand van de emigrant en op 15 aug (de belgische moederkesdag) is het de feestdag van de emigrant. Dat word dan zeer christelijk gevierd in Fátima.
Telkens het hier volloopt van emigranten lopen ook vele “vaste” portugezen gefrustreerd rond, want emigranten lappen alle verkeersregels aan hun voeten, denken dat ze met hun sjieke, grote auto’s overal voorrang hebben, denken dat ze de eigenaar zijn van de supermarkt, vertikken het om hun moedertaal te spreken als ze het niet uitkomt of spreken een andere taal tegen hun kinderen en aan de kassiers gewoon portugees nadat die (de kassier) zijn best heeft gedaan om in de andere zich duidelijk te maken (meestal is dat frans) … en noem zo maar op. Als half portugees kan ik evengoed zeggen dat zelfs ik er gefrustreerd van word als ik dat allemaal zie en hoor, maar zwijg dan maar wijselijk!
Dit jaar zijn er opmerkelijk veel meer vreemde nummerplaten op de baan en dan heb ik het vooral over de met witte achtergrond en 3 rode letters en 3 rode cijfers: de belgische dus! In dit geval dus portugezen die naar België geëmigreerd zijn. Ze moesten eens weten dat die blonde moeder in haar witte kangoo camionette, met portugeze nummerplaat, een echte Belgische is die vloeiend Portugees spreekt met haar dochter!
(Maar … die altijd portugees spreekt tegen de kassiers!
Konijnenvoer
Nog net voor onze grote vakantie als gezin heb ik net mijn handen vuil gemaakt en even 9 konijnen geslacht, gekuist en ingevroren. Mijn super schoonmoeder heeft me even geholpen bij het slachten, al de rest heb ik zelf gedaan. Het is niet zoals bij de meter (de juf) en haar familie dat onze konijntjes hier huisdieren zijn, maar eerder gevoerd worden om dan nadien de pot in te draaien en daar een lekker stoofpotje van te maken. Ons N kent dat allemaal al, maar O WEE als ik in de buurt kom van haar lievelingskonijntje (uit elk nest kiest ze er eentje bij de geboorte totdat ze te groot zijn om te pakken)! Daar gaat ze dan letterlijk en figuurlijk voor staan! Als ik haar dan uitleg dat haar konijntje nog te klein is dan is het allemaal weer OK voor haar.
Ook zoals bij de kippen heeft het slachten van konijnen een volgorde.
1. Mijn super schoonmoeder houdt de achter- en voorpoten vast en ik de oren en snij dan even de nek over en wacht dan totdat het konijn in kwestie zijn laatste adem heeft uitgeblazen.
1.1 Dit word herhaald totdat alle konijnen geslacht zijn.
2. Halverwege de rug neem ik het vel en geef een klein sneetje.
3. Mijn super schoonmoeder en ik trekken dan het vel volledig over. Zij naar de poten en ik richting kop.
4. De kop wordt afgesneden.
Vanaf hier doe ik het helemaal alleen.
5.Het konijn wordt ondersteboven gehangen en snij ik de buik open en haal de ingewanden eruit.
5.1 Dit word herhaald totdat alle konijnen open gesneden zijn.
6. Nadien worden de konijnen onder lopend water gekuist en in stukken gesneden, koelen ze af en worden ze ingevrozen.
Ik had mezelf dit nooit zien doen, maar ik leer bij en met een paar latex wegwerphandschoen lijkt dat allemaal niet zo vies en vuil.
