Dit weekend zijn L en ik 1 jaar getrouwd en dat gaan we vieren met een lekker etentje in ‘t Pakhuis. Ik ben er zelf nog nooit geweest maar het mijn ventje verdiend dat. Gelukkig kunnen we dit met z’n tweetjes vieren en blijft ons N bij de beste vriendin,de juf (haar meter), en haar handyman slapen. Hopelijk komen de kindjes goed overeen.
Categorie archief: Gezin
5 jaar
Sinds zaterdag zijn L en ik 5 jaar samen. Om dit niet zomaar te vergeten ben ik naar een reisbureau gereden en heb ik een romantisch weekendje geboekt met een SPA arragement. Toen ik tegen L zei dat hij vrijdagmiddag moest thuis zijn begon hij zeer nieuwschierig te zijn. Pas op het moment dat we vertrokken heb ik hem de wegbeschrijving gegeven en mocht hij rijden. Aangekomen aan het hotel vroeg hij mij wat we hier konden doen. Eerst en vooral was er champagne, fruit en koekjes in onze kamer, daarnaast was er een massage geboekt, een SPA (sauna, turks bad, een massagedouche, bubbelbad met panoramisch zicht, fitness én zwembad) én een romantisch etentje op zaterdagavond. Het hotel viel zeer goed mee, maar aangezien dat niemand ons N bij wilde houden dit weekend kon ik niet alles meedoen en heeft L de SPA alleen moeten doen. Ik zat ondertussen met ons N in het zwembad en nadien in de kamer voor haar middagdutje. Het bubbelbad was echter niet aan te raden aangezien dat buiten was en het constant aan het regenen was én er veel wind stond. Het hotel was gelegen op het hoogste punt van de berg met zicht op de vallei. Ondanks het slechte weer hebben we ons warm aangekleed zaterdagochtend en zijn we buiten gaan wandelen en spelen met ons N (tussen de regenbuien in). Al bij al was het heel leuk. We hebben lekker gegeten en genoten van alles wat we konden doen.
Mijn boebeltje: deel 2
Maandagmorgen heb ik mijn 3 draadjes eruit laten halen. Na een week mijn haar niet te mogen wassen bleek dat geen sinecure te zijn. Er was dikke opgedroogde bloedkorst op komen te staan. De verpleegster moest eerst die korst wegschrapen dan pas kon ze nadien de draadjes eruit halen. Ik heb nog gezweet op dat moment. Ons N was zoals gewoonlijk zeer bezorgd om haar mama. Maar na 20min ben ik gewoon naar huis gegaan met de boodschap dat ik mijn haar pas woensdag mag wassen. Mijn haar jeukt langs alle kanten ik zal blij dat ik deze avond onder de douche mijn haar mag wassen. Ik ga daar eens goed van genieten.
Mijn boebeltje
Na 30 jaar heb ik afgelopen vrijdag mijn “boebeltje” op mijn hoofd laten wegnemen. Vele emoties kwamen die dag naar boven. Eerst en vooral bij Lucinda. Zij heeft rond mijn boebeltje haar weggescheert zodat de chirurgist dat al niet zelf moest doen (die kijken namelijk niet naar een haartje meer of minder om weg te scheren: hoe meer hoe beter). Diegenen die mij kennen weten hoe graag ik mijn haar zie en dat niet iedereen zomaar de schaar in mijn haar mag zetten, laat staan een apparaat. De traantjes vloeiden nogal en ons N was zeer bezorgd om haar triestige mama. Aangekomen bij de chirurg moest ik mij op de tafel leggen en heeft die plaatselijk verdoofd met 2 spuitjes. Ik hou helemaal niet van spuitjes!!!!!!! Goed op mijn tanden bijten dus want mijn boebeltje was al een hele tijd zéér gevoelig. Nadien begon die te snijden, ik hoorde zijn mesje letterlijk snijden! Veschrikkelijk. Wanneer hij mijn boebeltje eruit had gesneden liep het bloed tot over mijn ogen (ik lag namelijk op mijn buik). Nadat hij het “gat” met 3 draadjes had dichtgenaaid begon die het bloed dat op de rest van mijn haar was terechtgekomen op te kuisen. Ik had plotseling rode mechkes in mijn haar! Aaarch!!! Na de ingreep mocht ik gewoon naar huis. Het trekt allemaal nog wel, maar maandag mogen de draadjes eruit en kan mijn haar weer gewoon opnieuw groeien. Totdat mijn kaal plekje bedekt is (wat nog groter is geworden dan dat Lucinda had weggescheert, want de chirurg vond het nodig om nog wat weg te scheren) ben ik verplicht om een hoedje of muts te dragen. Gelukkig is de winter in aankomst en valt het dus allemaal niet te hard op dat ik een hoedje draag aangezien er velen zijn die een hoedje of muts dragen nu.
Net voor ik naar huis ging heeft de chirurg mij wel gerustgesteld dat mijn boebeltje een goedaardige cyste was.
Voor ons N is deze hele gebeurtenis gewoon aan haar voorbij gegaan al begrijpt ze niet zo goed waarom ze nu geen massages mag geven op mama haar hoofdje. Ik zeg gewoon dat ik een doi-doi heb (een pijntje dus). Nadat de draadjes eruit zijn mag ze terug massages geven.
Dus, voor diegenen die een leuke muts of hoedje vinden mogen mij dit steeds opsturen ( de betaling schrijf ik dan wel gewoon over), zo loop ik niet steeds met dezelfde hoed of muts op mijn hoofd.
Het normale is terug.
L is terug gaan werken en dat was voor ons N toch weer even aanpassen. Gisterenmorgen was ze volop op zoek naar haar papa: boven in de slaapkamer, beneden in de living, … totdat … ze haar papa op de foto zag. daar heeft ze dan 5 volle minuten naar staan gapen en is ze aan haar verdere taken begonnen (melk drinken, spelen, kaka doen, pipi doen, …) totdat ze zo moe was dat ik geprobeerd heb haar in haar bedje te leggen rond 13 uur. Weer veel muziek totdat ze bijna in slaap was gevallen en papa hier onverwachts zijn stem liet horen om te laten weten dat hij kwam lunchen. LAP … Weer groot lawaai bij ons N. Die wou dus niet meer slapen. L heeft ze dan uit haar bedje gehaald en wanneer hij terug vertrok is ze dan eindelijk in slaap gevallen voor de volle 2 uur. Yes … tijd om te kuisen!! Ik heb nog nooit zo vlot kunnen kuisen en mijne beneden volledig kunnen doen. dat was fijn! Hopelijk komen er nog zo veel dagen.
Gisterenmorgen is onze moederkip dan weer beginnen broeden. Binnen 3 weken, als alles goed verloopt, zullen we 13 nieuwe kuikentjes hebben! Ik ben eens benieuwd. Voor ons N is dat weer iets nieuws na de 2 konijnen(een vrouwtje en een manneke) die we 2 weken geleden gaan halen zijn bij T Gina en N Dinis. Het kippen- en konijnenkot is nu volledig af en kan iedereen er rustig rondlopen. Jaja zelfs ik kan nu op mijn gemak en zonder schrik van de kippen de konijnen eten geven.
Vandaag weer een nieuwe dag en alles blijkt tot nu toe vlotjes te verlopen. Gisteren leek het erop dat het zou gaan regenen maar dat is niet gebeurd en vandaag schijnt de zon weer volop. Deze morgen heb ik het dan wel weer gevoelt toen ons N MIJN vinger in HAAR mond stak. Daar is de eerste tand doorgekomen (een van de onderste voortanden) N….J.!! Is dat scherp! Ze was al enkele weken sterk aan het zeveren maar overal aan knagen en dingen in haar mond steken deed/doet ze niet. Het zat er aan te komen hé! 9 maanden… dat is tijd voor veel dingen waaronder tanden. Gisterenavond trok ze zich ook op aan de rails van haar bed, de matras hebben we dus veel lager gelegd want je weet maar nooit hé!
xxx
Wat een weekend!
Op vrijdag begon het al goed zenne, L is ziek geworden. Na het eten van een cornetto die in onze diepvries lag is hij ongemakkelijk geworden. Een paar uur later heeft hij alles overgegeven wat in zijn maag zat. Verschrikkelijk. Als het hierbij bleef was het voor mij in orde, maar de maag- en rugpijn bleef maar duren waardoor hij zondag dan maar tot bij de apotheek is gegaan en een pilletje is gaan halen voor de pijn. Een weekend (dat het laatste van L zijn verlof was) hebben we dus niets gedaan. Maandagavond was het nog steeds niet beter en is hij dus tot bij de dokter gegaan. Wat hij heeft weten we niet, maar hij mag voorlopig geen vlees eten, geen bier en wijn drinken en moet 3 keer per dag een soort van gel met water innemen en 2 pilletjes. Vandaag voelt hij zich al iets beter.
Doordat hij zich niet goed voelt heeft hij besloten om deze week nog thuis te blijven. Ons N geniet met volle teugen en de mama kan nog iets meer rusten want ons N en slapen dat gaat nog steeds niet samen. Gisteren maar een uurtje geslapen over de hele dag en pas om 01.30uur heeft ze haar oogjes gesloten. Zeer vermoeiend allemaal.
Moederkesdag werd dit weekend niet gevierd, want in Portugal was dat veel vroeger op het jaar (ergens in mei denk ik=ben het al vergeten).
Zondag zijn we even tot bij de winkel van ons fototoestel geweest en het resultaat is dat het niet meer gemaakt kan worden, blijkbaar is de lens helemaal kapot maar zat er raar maar waar geen zand in. Wat de reden is waarom het niet werkt weten we niet. Als de specialisten niet weten waar het aan ligt wij dan ook niet. Ze hebben het helemaal uit elkaar gehaald en niets gevonden buiten een kapotte lens. De foto’s die op ons memorykaartje staan zullen dus nog even moeten wachten vooraleer ze eraf kunnen gehaald worden. Dat word dus een nieuw toestel kopen, want met een kleintje in huis als ons N is elke shot een ideale shot en een mooie herinnering.
xxx
De witte broodsweken
Onze witte broodsweken verlopen niet zoals het moet. Nadat iedereen vertrokken is konden we beginnen genieten van onze witte broodsweken, maar niet onmiddellijk. Het is hier plotseling enorm warm (gisteren een piek gehad van 39°C). Een zwembeurt in ons zwembad is ons N niet zo goed afgegaan. Ze is hees geworden, heeft waarschijnlijk wat wind opgevangen of zo. Sindsdien zijn we niet meer weggeweest. Voor dit probleempje hebben we eerst ons kippen/konijnenkot afgemaakt en zijn we nadien naar Sintra, Mafra, Ericieira, Óbidos, Nazaré geweest en zijn we voorbij een baai gereden dat vlak naast Nazaré ligt. Deze baai zouden we later op de week aandoen, maar omdat ons N niet zo goed is hebben we dat ook niet gedaan. Misschien later op de zomer. Van al de plaatsten en kastelen die we bezocht hebben hebben we geen enkele foto. De dag voordat we naar Sintra vertrokken zijn zijn we nog eerst naar een praia fluvial geweest (dat is een rivier met veel vissen waar je rustig in kan zwemmen en spelen), hier hebben we foto’s getrokken en waarschijnlijk is er zand in de lens gekomen waardoor ons fototoestel niets meer deed. Weeral tegenslag. Hij is nu binnen voor onderhoud en zondag krijgen we hem dan eindelijk terug.
grtz